**Weihnachtsgedicht für d’Familie Ulrich** Es isch de Abig vo de grossä Freid, be de Ulrichs z'Gast, dasch d'Wieg vom Glück! I bi derä als „Chrampf-Chameel“ bereit, z'Bisisthal, wo d’Großelärä schick! Der Tischgrill summt, d’Pizza brutzlet still und z'Rimus blubbert fröhlich hie. I hoffe, dass mer nöd me singä will, und misch hie im Chörli nöd verlier'. Geschenke gömmer i de Chörbli rei, zwe Tückli, ohni persöönlichi Gschtalt. Doch z’Glück isch gmeinsam z’findä, ohni Schrei, wär weeters grad, vor Meiteli bis zum Aalt. I bin scho unheimli dankbar zum hie sii, väli ohni aues Singe. Drum danki mitenand! I hoffe uf Verbrotherlig, dass wachsi isch schneii, uf e gueti Fahrt dur d'Wältscha mit de Hand. 2026 reitet uf d'Horizont, die Zyt voll Umarmig und Wüensche wuchi. Was sie aues bricht, das bleibt verschont vo jedem sei Wäg i d’Zukunftsbuche. Mitzüg vo dä Obwaldner Mundartcharme, besiegelti Zuekunft im Familiächarme, I hoff', bim näher-noche, es gits kei'r G'fahr, nume Wärmi und Liebi fürs ganz Johr.