Крыница пяшчоты — матуля мая, Святло ў яе сэрцы, цяпло без канца. Жыта калоссе хваліцца ў ейных руках, Сумленнасць у поглядзе — шчырасць без страху. Казка жыве ў яе ціхіх словах, Светлы малы свет, дзе шчасце ёсць зноў. Матуліна ласка ўтрымлівае нас, Як у абдымках абуджаецца роса праз час.