Беларуская жанчына, як зорачка ў небе, У вочах яе святло, і ў сэрцы яснасць, Скрыпічны лёс, нягледзячы на хмары, Менавіта з вяселлем, хіліцца ўся цэнтрась. Зямля на твайх руках, нівы зялёныя, Сіла ў цішыні, шэпты вітроў сялібных, Маленькая, але велічная ў дзейнасцях, Святлом, жытцём поўная, жыцця адзначаная. Ты — ветразь на моры часу і гісторыі, З песняй у сэрцы і з мудрасцю ў вачыма, Беларуская жанчына, мая мары, Праўда тваё імя, святлым сонцам залаціма.