Sa papel na blanko, aking isip lumikat, Tinta ng lapis ang gumuhit, lumadlad at umangat. Sarili'y hinubog sa ngalan ng sarili't bayang hangad, Dugong umiiral mula sa mga ninunong matatapat. Sa bansang sinilangan, pag-asa ay siksik at tiyak, Maka-kulay sa agos ng kasaysayang umikot't lahat. Damdaming naglalagablab, hindi kayang magpapatinag, Sa pagkamakabayan ay lalong nag-uugat at umaangat.