Sa papel na kay lambot ng kinang at tayog, Kuwento ko’t bansa'y nais kong mailatag. Sa lapis na hawak, may tanong na pasalungat, Ano bang diwa ng mga salitang ito'y lumipad? Sa bayan kong mahal, puso'y nag-uulat, Mga alaala't pangarap, sabay na yumayakap. Sa kwentong ito, ako'y laging lumalapat, Kapwa't lahi ko'y sa dugo ay nag-uugat. Diwa ng papel at lapis, sadyang may kagalakat, Sa puso ko't bayan, ang lakas ay nagaganap. Damdaming puno ng pag-asa’t mga pangarap, Yumayakap sa diwang sa lahat ay nag-uumpukat.