Sa papel at lapis, ako'y nagsimulang magmulat, Tula'y isinilang, sa pag-ibig ng aking alamat, Bawat salinlahi'y yaman ng ating pamana't balat, Sa sarili at bansa, dito'y nagmumulat. Ang hanging amihan ay dahan-dahang nagbuhat, Sinusuyod ang bundok at malawak na dagat, Mga alaala ng bayan, sa puso'y lumalapat, Sa sining ng salita, lahat ay umaalpas at lumabas. Sa silid ng pag-iisip, katha ay bumabalikwas at Ipinintang kinabukasan, sa dugo'y bumilangkas, Papel at lapis, aking armas sa liwanag ng aking paglingap, Sa sarili't bansa, binibigkas ang mithiin mulat.