Sa pagmamasid ng aking buhay na banayad, Ako'y nakasulat sa papel na malapad, Gumamit ng lapis, isang munting alamat, Sa kwento ng sarili't bansang tapat. Ang aking puso'y tila bansang kay dilat, Tinig ng kasaysayan, himig na makatapat, Mga pangarap sa papel, hindi kayang mahatak, Habang lapis ay sumasayaw sa tugma't sipat. Sa lapad ng lupaing may pusong tapat, Ako'y bahagi ng hiblang mahigpit ang kapal, Pagkabighaning ang bayan ko'y maging unang alamat, Sa papel ng mundo, nang may dangal at ingat. Kahit anong hirap o sakunang bumagabag, Lapis ng lakas ituloy ang paghabol sa pangarap, Sa papel ng kalayaan, buhay ay buong ingat, Sa sariling kamay, aking bayan ay hangad.