Umulan, bumagyo, nagbabago na ang mundo; Sinisigaw ng hangin, "Panahon ay nagpaparusa." Basura, polusyon, init and siya'y nagtagpo; Kasalanan ng lahat, di ba panahon ng pagkakaisa? Baha, kalbo na kagubatan at lindol ang natamo; Hinahanap ang lunas, kahit saan, kahit kailan. Lumala ang asal aso sa mundo; Umaasa, nagmamasid, may pag-asa pa kaya? Kailan pa ba ito mapapako? Sa ating pasya, sa ating gawa—doon ito sasandig. Kasalanan ko bang ito'y sumapit; Na hindi ako ang nagpasakit? Ngunit maaari ang bawat landas, bawat hakbang, Sa pagbabago'y tayong lahat ang liwanag na kayang mangyari, Baguhin natin, muling itanim, buksan ang pintuan, Tayong lahat ay may ambag sa pagbabago ng kinabukasan.