"Paglinang ng Filipino at katutubong wika: makasaysayan sa pagkakaisa ng bansa" for spoken word poetry
Change poem background
In the land where the sun kisses the sea,
Tongues weave a tapestry, wild and free.
Paglinang ng Filipino, sa puso’y umaawit,
Katutubong wika, sa ugat ay nananalaytay, buhay na daigdig.
In every syllable, echoes of ages past,
A symphony of voices that forever last.
Mga salinlahi, magkaisa’t magbuklod,
Sa sinapupunan ng wika, ang pag-asa’y lumulugod.
Makasaysayan ang ating bawat hakbang,
Sa pag-aalab na Damdaming kagalang-galang.
Bayan kong minamahal, sa diwa’y magniningning,
Pagkakaisa’y sinag, mula noon hanggang sa dinggin.
Languages entwined, from mountains to coasts,
A bridge of unity, in these stories we boast.
Sa bawat titik, sa bawat panaginip,
Hinaharap na makulay, ang ating paglalakbay, hitik sa pag-ibig.
Listen closely, to the whispers of the breeze,
For in diverse tongues, we find our peace.
Paglinang at pagyakap, sa sariling atin,
Sa gabay ng wika’y, may liwanag na lalampasin.