Sa gitna ng ulan, pag-agos ng tubig, Ang daloy ay tampok sa wagas na hibig. Mga pader at dike'y nakatindig, Upang sa daluyong, bayan ay ligtas, tahimik. Sa ilog at sapa kasama ang dasal, Taglay ng iyak ng kalangitang asal, Sa ngalan ng lunggati, kahit masalasal, Umaasa'ng hirap ay maililigtas, mababawal. Mga kamay ng tao'y magbuhol-buhol, Pagkakaisa ang panangga sa daluyong. Sa tapat ng pighati't unos ay bumukol, Pag-asa sa kinabukasa'y maging taghoy. Dahuyng ng tubig ay laging nasasal, Pangarap ng bayan ang dumaan, wagas ang asal. Sa bawat hibla ng bangungot ay magtagal, Pag-asa'y manatili, kahit landas man ay hamakal.