Sa ilalim ng malamlam na buwan, Ako’y nagsusulat, sa kadilima'y kinikilala, Bilang estudyante, BPO worker, at ina, Ang puso ko’y may apoy na hindi nawawala. Sa PUP, natututo ako ng maraming bagay, Pangarap ko’y abot-kamay, kahit minsang napapagal, Kahit magkaiba ang papel, ang laban ay sabay, Sa bawat hakbang, patuloy akong umaalpas. Sa gabi’y sa BPO, sa araw’y nagtuturo, Minsan pagod, minsan hirap, ngunit kaharap ko’y tapang, Para sa pamilya, asawa’t anak na nagmamahal, Ang PUP ang gabay, kasama sa aking paglalakbay. Tuwing Sabado, sa PUP ako'y pumupunta, Pagod man ang katawan, ang isip ay puno ng pangarap, Sa bawat leksyon, natutunan ang sigasig at tiyaga, Kahit sa kahirapan, ang liwanag ay natatanaw. Bilang ina, BPO worker, at estudyante, Kay raming sakripisyo, ngunit ang damdami’y nag-aalab, Sa PUP natutunan ang pagsisikap at pagpupunyagi, Kahit mahirap ang daan, ang tagumpay ay kakamtin. PUP ang tulay sa matataas na pangarap, Sa bawat pagod, sa bawat hirap na dinaranas, Ang sipag at aral ang aking mga alas, Tagumpay ay sa dulo, nang walang hinto’t walang wakas.