Sa papel at lapis ako'y nag-angat, Tulang alay sa sarili't bayang kapalad, Magtatagpo sa hirap at ginhawa, matagtag at malambat, Kultura't kasaysayan ay minana't sumambulat. Sa silong ng araw, bituin, at dagat, Pag-asa'y pinalakas, panday ng batas, Dumadaloy ang dugo, sa lupa’y nangarap, Magiting na bayan, sa puso'y nakatatak. Sa bayan ko'y may layang umawat, Ika’y hindik ng sining, walang kasing-ganda’t lakas, Sa talas ng isip, alay ay ningning buhat, Nililok ng papel at lapis na katapat. Sa harap ng hamon, walang pag-aatubili’t hapis bagamat, Ako, ikaw, tayo – iisa ang landas palat, Sa bawat taludtod, ligaya’t saya’y ligwat, Bayang mahal, ikaw ang aking pinakatampok na alamat.