**Pagmamahal sa Montalban** Sa Montalban, sa dulong pook ng Rizal, Tahanan ng bundok, ilog na humahalakhak, Pag-ibig sa bayan, tula'y isinulat, Kwento ng pagmamahal, sa hangin ay sumasabay. Sa bawat agos ng ilog na tila humuhuni, Ingay ng tao't hayop, pag-ibig ang sinasabi, Bawat munting ngiti sa araw ng pagbati, Damdamin ay taimtim, sa puso'y may dampi. Mga bundok na mataas, saksi sa kwento, Sa ilalim ng ulap, tinig ay saganang dumadaloy, Sa luha, sa galak, paano man ang takbo, Mga sugat ng bayan, pag-asa'y naiiwan. Kaya't sa pag-ibig sa lupaing Montalban, Tayo'y nag-iisang liwanag, sa dilim ng kasaysayan, Nag-iingat, ngumingiti, buong pusong nagmamahalan, Sa hinaharap ng Montalban, ang tula'y sumisigaw.