Sa isang papel ng kasaysayan ikaw ay nakatatak, Balagtas, iyong tula'y ilaw sa aming mga hakbang. Sa bawat taludtod ay aral na walang katulad, Sa pag-ikot ng panahon, ikaw ay buhay sa aming puso't isipan. Kwento ng Florante't Laura, gumising ng damdamin, Mahal na wika'y pinagyaman, iyong banal na layunin. Sa landas ng pag-aaral, ikaw ang aming gabay, Sa simpleng mga salita, mundo'y iyong binigyang kulay. Sa bibig ng kabataan, ang tula mo'y nananatili, Kahit ang panahon ay lumipas, hindi ito nagwagi. Ang karunungan mong iniwan, amin nang sandigan, Sa paglatag ng bagong kinabukasan, ang alaala mo'y nandiyan. Balagtas, salamat sa iyong sining na walang kapantay, Sa musika ng mga salita, kami ay di nag-iisa. Sa pagtula, kami'y natutong mahalin ang sariling wika, Sa iyo'y paggalang at pagmamahal mula sa aming musa.