Pamagat: Kahirapan Sa pusod ng gabi, sa dilim mandin, Mga pangarap ay tila hangin, Sa lupaing luha ang puno't dulo, Hinagpis ng buhay ay laging tibo. Sa kahirapan, pagod ang katawan, Ngunit pag-asa'y di dapat talikdan, Sa bawat hikbi ng puyatang gabi, May umagang dala'y pag-asang tangi. Ngunit paglipas ng araw at ulan, Tulad ng agos ng ilog na lutang, Lalaban sa hirap, sa bugso ng dagat, Pagkat sa dulo'y tagumpay ang dapat.