Sa papel at lapis, aking ipupunlat, Mga kwentong buhay, sa aking pangarap. Tungkol sa sariling bayang nililiyag, Sulo ng kasaysayan sa pusong tigib at sapat. Ako'y isang alagad ng talinhagang watawat, Kahapon ng lahi'y hindi nagwawaglit sa ulirat. Bubuo ng mga taludtod, pag-ibig at sakripisyo, kagilagilalas, Pagitan ng sarili at bansa'y nagpupunta sa pusod ng ulap. Tulad ng dahon, mundo'y umiikot sa palad, Dala ng hanging nagpapahinga at biglang hirap. Sa papel at lapis, mga ngiti't luha'y nagpupumilit sumikat, Dahil ang tula'y buhayin ang aking minamahal na pamana'y sapat.