Sa dapithapon ng naglalayag na ulan, Sa puso mo'y may dilim na dumadaan, Ngunit huwag matakot, kaibigang mahal, Pag-ibig at liwanag ay handang dumalaw. Sa bawa't hikbi ng ulap mong bughaw, Ay may awit ng araw na umaawit ng sayaw, Tulad ng bulaklak sa hardin na namumukadkad, Lukso ng ligaya'y muling mapapatag. Tangan ko'y mga bituin, alay ko sa 'yo, Pag-asa ang kasangga, at halakhak sa mundo, Sa pag-ikot ng oras, liwanag ay darating, Sa pagyapos ng umaga, pag-asa ay aawit.